YAZIK

Her şeyim Olacaksın Diye Her şeyimi Verdim Sana, Elimde,Dilimde, Yüreğimde Ne Varsa… Geçen Yıllara, Kaçan Hayatlara, Kaybedilen Umutlara , Hayalleri de Dahil Ettik Kimi Zamanda. İnandığım Ne Varsa, İnandırıldığım Mı Demem Gerekiyordu Yoksa. Neyse İşte… Anlıyorsun Sen Beni… Şahidim Çok Benim, Sor Sorabildiğine, Duy Sana Dair Anlatılanları, Gör Seni Senden Habersiz Yücelttiğim Semaları. Gene Mi İnanmıyorsun, İnandıramıyor Muyum Halen… Şahidim Allah Yetmez Mi Sana? Var Mı Bundan Ötesi Başka… Sus ve Dinle Şimdi Beni. Hisset… Başaramıyorsan Bile Çabala, Oda Mı İmkansız… Oyna Benimle… Hayat Bir Tiyatro Sonuçta… Rol Kes, İnandığına, Güvendiğine Dair Karaktere Bürün Sen… Hatta Seviyorum Seni Sözleri İle de Süsle… Ne Hoş Oldu Değil Mi? Göze,Dile, Yüreğe Ne Kadar Güzel Göründü Bak… Yok Yok Vazgeçtim, En İyisimi Sen Sadece Beni Dinle … Çok Gelmek İstemiyorum Üstüne… Korkup Kaçmanı İstemem, Kaçsan da Geri Dönmeni… Dönsen de Seni O Halde Görmeyi… Aklı Karışmış, Yüzü Kızarmış, Suskun Başın Önde… Dinle Sen Beni Sadece Dinle…

askkk

-“YAZIK”- Boğazımda Düğümlenen Sözcüklerden Bir tanesi Sadece… Daha Niceleri Var Biliyorsun, Çınlayan Kulaklarında,Dudaklarımdan Zikredilen Kelimeleri. Ağrına Gitmesin Sakın, Gidip Beni de Suçlama. Yaşadığım, Yaşadığın, Yaşayacaklarımızın… Çaresi de Zamansa Geçer Elbet, Acıysa da Çekilir, Hatıralarsa Unutulur Silinir. Tek Sorun İzi Kalması. Ama Rabbim’in Vardır Bir Bildiği Değil Mi?, Sınanmaya Gelmedik Mi Bu Dünyaya. Soluduğumuz Nefes Gibi… Yazılmışı Yaşadık Geçmişimizde… Yazılanı Çekiyoruz Bugünlerimizde … Yazılacak Ne Olacak Peki? Bekliyoruz İşte… Son Nefesimize Kadar Devam Eden Bir Süreç. Hayırsızsa da Hayır Olsun Demeyi Seçmek Gibi. Yanlışı Yanlışla Düzeltmeye Çalışmak, Yanlışın İçinde Boğulmak, Boğulduğun Sularda Gün Işığına Uzanmaya Çalışmak Gibi. Sorgulamıyorum… Daha Doğrusu Bilmek İstemiyorum… Alacağım Tatminkarsız Cevaplarını Duymaktan Korkuyorum… Farkındayım da Aslında… Aramıza Ne Kadar Girse de Mesafeler, Duyacağız,Göreceğiz, Haberimiz Olacak… Düştüğünde Aklar Saçlarımıza, Yıpransa da Bedenlerimiz, İzleri Var Olacak Ruhlarımızda… Ne Kadar İnkar Etsek Bile Yaşanmışlıklarımız Var Bedenlerimizde… Seviyorum iste… Ozluyorum da… Gurur denilen o duygunun kırılganlığında izliyorum ve bekliyorum… Her defasinda ayni yerden vurup parcaladigin hani. Her şeye rağmen sen mi diye de soruyorum. Gözum korkuyor cok, cekiniyorum. Sevmek denilen olgu, felaketime yaklastiran aracim olsun istemiyorum. Sefa cekmek varken bu cefa niye. Canin acimiyor mu, kizmiyormusun kendine, saplanmiyor mu bir şeyler kalbine hiç? Yoksa eller mi bekliyorsun simdiden, eller dokunsun diye yuregine…

 

Yazar: Mehmet AKSOY

E-mail:  mehmet.tahir.aksoy@gmail.com

Yasemin Sayalı

Bir ahir zamandı. Sokaklar çok dardı. Kesse Leyla bileğini. Mecnun kanardı...

1 Yorum

  • Cevapla Kasım 28, 2015

    Hakan Duman

    ..senden yana olanın da
    sana karşı olanın da bir değeri yok;
    seni anlamadıkça…

Sen de yorum yaz

Bu yazı hakkında yorumunuzu bekliyoruz