GECE

Karanlığın ruhunu parça pinçik ettiği saatlerdi. Her geceki gibi yine masasına oturmuş, dert ortağını önüne almış ve kalemine sarılarak yazmaya başlamıştı.
Yazdıkça yazası geliyordu belli ki. Yine çocukluğu düştü aklına. Çocukken çikolata yedikçe daha da yemek istediği zamanlar…
Şimdi ise aynı şeyi yazı yazarken yaşıyordu. Çikolata yemeye doymadığı gibi yazı yazmaya da doymuyordu hiçbir zaman.
Hissediyordu, yorulmuştu… İnce bir sızı… Bileğinden mi geliyordu?.. Anca kendini avuturdu.
Kapandı defter. Dert ortağını yalnız bir şekilde masanın üzerinde bırakmış olmanın verdiği huzursuzluk eşliğinde yatağına yöneldi. Elini ense köküne koydu ve tavanı seyre daldı.
Bildiğiniz tavanlar gibi değildi elbet. Bir film şeridi gibi canlanan hayallerine perdelik ediyordu.

Nadire Tatar

10. Sınıf öğrencisi. Kaligrafi, hat sanatı ile ilgileniyor.

İlk yorumu sen yaz

Bu yazı hakkında yorumunuzu bekliyoruz